Zo het werk zit erop. Het mooie weer van de laatste dagen hebben het werk bespoedigd. Dinsdag gaat hij weer over de schutting en naar de jachthaven OP vinkeveen. Daar komt op koninginnedag de mast erop, roer en zwaard, touwen etc.
En dan ………………………………………..varen.
Ik heb een paal gemaakt die de giek ondersteund in ruststand. Hoe zo’n ding heet weet ik niet, maar het werkt wel. Normaal heb je zo’n scharnier ding, maar vanwege de krappe ruimte in het vooronder vond ik een andere oplossing. Met wat merantie-rondhout, alluminium, messing strip en ander kleinspul, heb ik wat in elkaar geflanst. De bedoeling is dat de paal over zo’n oog in de kuip wordt geplaatst, en door een conische pen zichzelf vasttrekt op de kuip. Dat is gelukt. We moeten er wel voor zorgen dat we er voorzichtig mee omgaaan, omdat wanneer de paal teveel bewogen wordt, er kans bestaat dat de polyester gaat scheuren, dus er komen nog lijnen zodat we de paal op drie punten fixeren. Het messing stripje heb ik gebogen en een binnenband van een racefiets er omheen gedaan. De pen wordt in het gat gedruk onder invloed van een elastiek, die er ook voor zorgt dat de pen en paal bijelkaar blijven wanner zij in het vooronder zijn opgeborgen.
Het dek, tenminste het zitgedeelte, was door de jaren heen door gaan zitten en vertoonde haarscheuren. Wat te doen. Na veel wikken en wegen besloten om 10mm watervastverlijmd multyplex te gaan gebruiken. Maar…. hoe kom je aan een plaat van de afmeting van de boot? We hadden twee stroken nodig van 45 x 295cm. Normale platen zijn maar 2,44cm lang. Dus op internet gezocht en gevonden. Ook nog onszalf geinformeerd over de kwaliteitsverschillen, garantietermijnen enz. Kosten: veel. Toen kwam mijn huidige schoonzoon dhr. Dirco Roosenboom mij vertellen dat zijn baas bereid is om voor hem (ons dus) een plaat op de kop te tikken van 1,53 x 3.10cm. Helemaal geweldig en gratis, op te halen op de utrechtse heuvelrug. Zo gezegd zo gedaan, de drie stroken van 45cm breed ingeladen en jawel hoor: een sterretje in mijn vooruit. Het hout pastte dus eigenlijk niet in de auto, maar toch naar Amsterdam gereden. Carglass noemde een bedrag van x80 69,– dus dat is aanmerkelijk goedkoper dan de hele plaat, maar toch jammer.Het multyplex wordt tien jaar gegarandeerd en is klasse D. Wat dat is moet ik nog uitzoeken. Ook de nederlandse vereniging van huisvrouwen KOMO hebben hieraan een certificering gehangen. Twee stroken op elkaar gelegd met daartussen een plaats MDF die ik later nodig zal hebben als geleiding om een mooi rond kantje te fresen. Uit pakpapier had ik een patroon getekend en dit erop gelegd, daarna met viltstift de contouren afgetekend. Met behulp van een zevengatenzaag en speedboren de binnenbochten gezaagd/geboord, maar wel van twee kanten af benaderd om splinters en rafels te voorkomen. Tom nam de decoupeerzaag ter hand en binnen een mum van tijd was het dek gezaagd. Nu kun je met een decoupeerzaag nooit recht zagen. Daarom hebben we aan de buitenkant van de aftekenlijnen gezaagd om daarna met behulp van een bandschuurmachine het zaakje netjes in model te schuren. Wordt vervolgd!
De oogbouten in de bodem van de kuip zaten helemaal los. Ik vermoedde dat eronder wel een moer zou zitten, dus ik heb een ring-steeksleutel aangepast met een zijslijper en wat laswerk. In de boeken stond dat een moer van M8 een moer heeft met een steekwijdte van 13mm. Twee gaatjes geboord in het polyester, een sleufje gezaagd met de decoupeerzaag, een beetje vijlen en proberen. Eureka, mijn vermoeden was in orde en de eerste oogbout zit vast. Alleen moet hij weer los want ik wil er nog wat borgpasta op aanbrengen om te voorkomen dat de moer later weer loslaat. Later zullen we het polyester weer gaan repareren.
Helaas moeten we vanaf dit moment de boot afdekken met plastic om te voorkomen dat er water in de kuip komt. We hebben geen zin in water onder de kuip vanwege de sleufjes. Met watergevulde melkkannen als tegengewicht, blijft het zeil mooi liggen, zelfs bij de zwaarste storm (hoop ik)
Ik heb een blik owatrol gekocht en deze als eerste op het zwaard aangebracht met een kwast. Hierdoor worden de roestresten ingekapseld en beschermd verder tegen roesten. Daarna de menie vermengd met 10% owatrol en twee maal geverfd. Ik had nog een restje gewone rode verf en heb die er ook maar drie keer erop gesmeerd. Hierna op de bloedhete CVinstallatie op school om het wat snel te laten uitharden.
Tom was naar zijn meissie dus stond ik er alleen voor. Even nadenken hoe ik klusje in m’n eentje kon klaren. Ja natuurlijk, ik had nog wat touwen en een katrol van het grootzeil. Dit allemaal verbonden aan de veranda en de top van de mast en trekken maar.Warempel, daar ging die, recht overeind. Halverwege moest ik de voet van de mast even goed plaatsen en daar ging die weer. De touwen aan de zijkanten had ik goed vastgemaakt, precies de goede lengte. Ook het stagje van voren hadden we op de gok en met pythagoras op de juiste lengte gemaakt. De voorstag met twee harpjes aan de boeg vast gemaakt, maar dat vond ik geen gezicht, het trok scheef weg. Daarom maar iets gemaakt van messing, waardoor het meteen veel beter zit. Ik hoop maar dat messing en RVS een goede combinatie blijkt. Mijn zelfgemaakte witte gevalletjes passen ook goed en het ziet er geweldig uit.
Ja, wat moet ik hier nu weer melden. Er is toch wel veel niet in orde. De "banken" zijn doorgezakt, er is veel verklooid aan het polyester, de mast en tuigage zijn nog niet in orde, etc. Omdat we nu toch nog niks kunnen doen aan verfwerk, i.v.m. het weer en de temperatuur en nattigheid, gaan we ons eerst maar een concentreren op de mast. Tijdens het vervoer hierheen zijn wat plastic dingetjes ( hoe heet dat anders?) kapot gegaan. Wij naar een watersportzaak om eens te kijken of er iets anders voorhanden was. Nee dus, moesten we eerst het merk van de mast weten en dergelijken, daarna konden ze het opzoeken in het grote boek. Aangezien ik wat ongeduldig van aard ben kan ik daar niet op wachten. Dat betekent dat het zelf gemaakt moest worden. Op het werk wat kunststof opgedoken, een paar maal door de cirkelzaagmachine en de lintzaag gehaald, gaten boren en klaar is kees (paul in dit geval). De oude eruit geboord en de nieuwe met klinknagels weer vastgezet. Het resultaat zie je bijgaand. Ook de RVS lijn van de top van de mast naar de boeg was vet kapot gerafeld door ondeskundige montage van de vroegere eigenaren. Ook hier moesten we wat op verzinnen. Een katrolletje in de mast kon niet meer draaien vanwege hoge wrijving. Een afstandsbusje gemaakt van koperenwaterleidingbuis doet wonderen.
Welnu, twee weekenden geleden verzamelden weer alle buurmannen zich bij mij in de achtertuin, om met vereende krachten de boot te keren. Het was weer een gezellige boel. Ik had van schuimrubber en oude handdoeken rollen gemaakt die onder de boot geschoven moesten worden om de coating niet te beschadigen. Natuurlijk nam Hans de leiding van deze operatie op zich. Hij heeft daar wel kijk op en wordt door een ieder als autoriteit gezien. Ik had voor het geval de boot over zijn dooie punt zo komen nog een lier gemaakt om de klap op te vangen. Een, twee, drie …………..en daar ging die dan. Ging geweldig. Het dek staat nu boven en de bodem onder. Peter wilde nog even op het achterschip hangen en ja hoor… de stellage begaf het op een punt waar toevallig een knoest zat. Nog even de boel op getild, versterking aangebracht met extra hout en schroeven, en zakkken maar weer. Rondom de boot wat ondersteuning aangebracht voor de zekerheid en klaar was onze scheepswerf. Tijd voor appeltaart.
Mannen, alweer bedankt. En natuurlijk in het voorjaar gaat ie weer over de schutting naar zjn vertrouwde plekje in Vinkeveen. Mag ik dan weer op uw hulp rekenen?
Zo de coating zit er op. Op de bodem liefs 7 lagen, aan de zijkanten 5 – 3 lagen. In de regen met watervast schuurpapier geschuurd. Eerst met 280, als laatste met 400. De vermoedelijke waterlijn met een vliegertouw uitgezet en met plakbandjes vastgezet, en dan de lijn aanhouden, zo eenvoudig is het. Het komend weekend wordt de boot gekanteld en kunnen we beginnen met de bovenkant. Ik verheug me, weer even wat anders.
Van drie millimeter dik triplex heb ik een mal gemaakt van het gat in het vooronder. Er zitten drie gaten in, zodat ik met mijn vingers het triplex tegen het materiaal kon trekken. Met een potlood de contouren opgetekend. Met de lintzaag uitgezaagd en op de bandschuurmachine in model geschuurd. De maat plus 20 millimeter aan weerszijden overgenomen op betonplex. Ook dit weer uigezaagd en geschuurd. Op de cirkelzaagmachine de sponning gezaagd. Gevaarlijk karwei, want ik moest de beschermkap weghalen en het luik recht-standig zagen. Ik kon geen andere manier bedenken, maar het is goed gelukt. Met de bovenfreesmachine heb ik aan de andere zijde een rond kantje gefreest.
